Archive

Jak podłączyć centralny zmiękczacz wody?

Możliwość komentowania Jak podłączyć centralny zmiękczacz wody? została wyłączona

Typowy, centralny zmiękczacz wody, podłącza się do głównego przyłącza wody (na głównej rurze wodnej). Taka rura znajduje się zwykle w piwnicy lub kotłowni. Urządzenie wpina się szeregowo – przelotowo – w już istniejącą instalację. W tym celu rozkręca się śrubunki na głównej rurze (jeżeli występują) lub przecina się rurę wodną i wykonuje się odejście z dopływu wody do prefiltra sedymentacyjnego z którego prowadzi się rurę do wejścia na zawór typu ByPass w centralnym zmiękczaczu. Z wyjścia zaworu ByPass ze zmiękczacza wykonać należy powrotne połączenie z instalacją wodną.

Przykładowy schemat montażu, znajduje się poniżej – strzałki oznaczają kierunek przepływu wody. Zawór ByPass umożliwia:

  • przepływ wody przez urządzenie (zmiękczanie jej)
  • ominięcie urządzenia (np. do celów serwisowych)
  • mieszanie wody zmiękczonej z nie zmiękczona
  • całkowite zamknięcie dopływu wody do instalacji (niektóre modele zaworów ByPass)

Zawór ByPass jest na standardowym wyposażeniu niektórych stacji zmiękczania wody lub też oferowany jest opcjonalnie. W tym drugim przypadku, wyjście z filtra sedymentacyjnego, podłącza się bezpośrednio do wejścia centralnego zmiękczacza a wyjście ze zmiękczacza, bezpośrednio z dalszą częścią instalacji wodnej.

Do połączeń zaleca się używania śrubunków, które umożliwiają rozkręcenie instalacji w przypadku, gdy ta jest wykonana z miedzi lub tworzywa.

Prefiltr sedymentacyjny zamontowany przed zmiękczaczem, zabezpiecza go przed naniesionymi z wodą nierozpuszczonymi zanieczyszczeniami typu piach, muł, szlam, rdza itp.

Podłączenie zmiękczacza wody

Twarda woda – jak zmiękczyć wodę?

Możliwość komentowania Twarda woda – jak zmiękczyć wodę? została wyłączona

Twarda woda, to przekleństwo wielu gospodarstw domowych.

Z ekonomicznego punktu widzenia, powoduje szybkie zużywanie się armatury wodno-kanalizacyjnej (zatykanie się rur, uszkodzenia zaworów, uszkodzenia elementów pralek i zmywarek, mających kontakt z wodą, uszkodzenia grzałki w czajniku bezprzewodowym, dysz w słuchawkach prysznicowych i ciśnieniowych ekspresach do kawy itd).

Z estetycznego punktu widzenia, twarda woda powoduje osadzanie się na armaturze wodnej białego nalotu, który jeżeli nie jest na bieżąco usuwany (np. octem) po pewnym czasie staje się trudny do usunięcia i jest bardzo widoczny, co niektóre gospodynie domowe doprowadza do pasji.

Ze zdrowotnego punktu widzenia, wapń jest przyczyną wielu schorzeń – w tym ma wpływ na powstawianie kamieni nerkowych.

Twarda woda to nic innego niż woda zawierająca bardzo duże ilości rozpuszczonych w niej soli – głównie wapnia i magnezu. Zwłaszcza wapń występujący powszechnie w wodzie, jest głównym winowajcą problemów z twardą wodą.

Aby woda mieściła się w dopuszczalnych przepisami prawa zakresach, wartość twardości ogólnej wody, powinna mieścić się w przedziale od 60 do 500 mg CaCO3 (węglanu wapnia) na jeden litr wody. W przeliczeniu na powszechnie w naszym kraju używane jednostki tzw. twardości w stopniach niemieckich, jest to odpowiednio od 3 do 28 stopnii niemieckich. Należy jednak zwrócić uwagę na to, że mimo, iż dopuszczalna jest woda o twardości aż 28 stopni niemieckich, to jest to już woda bardzo twarda i jej użytkowanie będzie nastręczało wielu problemów. W przypadku gdy woda dostarczana jest przez zakłady wodociągowe, można żądać poprawienia jej parametrów, jednak wątpliwe jest, czy takie żądania będą realne. W gorszej sytuacji są te osoby, które posiadają własne studnie i są skazane na użytkowanie wody o tarkich parametrach chemicznych, jakie występują w ich studni.

Istnieje kilka sposobów na pozbycie się problemu twardej wody:

1) Centralna stacja zmiękczania wody (centralny zmiękczacz).

To najlepsze rozwiązanie w przypadku gdy zmiękczona ma być woda w całym domu lub mieszkaniu. centralny zmiękczacz wody - zmiękczanie twardej wodyUrządzenia te posiadają niewielkie gabaryty, pozwalające na bezproblemowe zamontowanie nawet w niedużej łazience czy też kuchni (w przypadku mieszkania). W sytuacji gdy centralny zmiękczacz ma być zmontowany w domu, parametr gabarytów ma mniejsze znaczenie, jednak nie jest mało istotny.

Centralne zmiękczacze mimo stosunkowo wysokiej ceny zakupu (profesjonalne rozwiązania firmy Tapworks, kosztują od 2800 zł w górę), szybko się amortyzują. Przede wszystkim koszt eksploatacji jest pomijalnie niski (przeciętnie jest to ok 100-300 zł rocznie). Kolejnym plusem tego rozwiązania jest wysoki komfort eksploatacji, który ograniczony jest to systematycznej kontroli stanu poziomu soli (NaCl) używanej w całkowicie automatycznym cyklu regeneracji złoża zmiękczającego. Typowo, poziom ten sprawdza się co około 2 tygodnie i w przypadku gdy poziom soli jest zbyt niski, uzupełnia się go. Sama sól używana do regeneracji jest bardzo tania (ok 30-40 zł za 25 kg, co wystarcza przeciętnie na 1-3 miesiące pracy urządzenia). Tego typu rozwiązania najbardziej polecamy.

2) Zestaw filtrów narurowych, montowanych na głównej rurze, gdzie w komplecie występuje również filtr ze złożem zmiękczającym wodę.filtr narurowy BB

Jest to rozwiązanie zdecydowanie tańsze w zakupie od centralnego zmiękczacza, jednak zdecydowanie droższe w eksploatacji. O ile zestaw filtrów można nabyć już od około 100-200 zł to koszt wkładów zamiennych (głownie wkładu zmiękczającego) jest dość wysoki. Wkład w cenie około 30-40 zł, w przypadku mieszkania może okazać się wystarczający na nie więcej niż 2-4 tygodnie pracy. W przypadku gdy filtry mają być zamontowane w domu, koszt zakupu filtra jest większy, gdyż ze względu na większe przepływy wody, stosuje się filtry z serii Big Blue (BB) – tutaj cena będzie się wahać od około 300 zł do 600 zł bez wkładów. Również eksploatacja będzie znacznie droższa – zestw wkładów który wystarczy na około 1-2 miesiące, góra trzy, będzie kosztował około 400 zł. Jak widać z powyższej, pobieżnej kalkulacji, po około 2-3 latach, zakup tańszego rozwiązania dorówna w łącznych kosztach rozwiązaniu droższemu w zakupie, czyli centralnemu zmiękczaczowi.

Nie bez znaczenia jest również niski komfort eksploatacji. Należy pamiętać o częstej wymianie wkładów i posiadać ich zapas. Sama procedura wymiany wkładów w przypadku filtrów do mieszkania, jest bezproblemowa. W przypadku filtrów Big Blue, wymiana z racji wielkości i ciężaru filtrów może wymagać asysty drugiej osoby.

3) Instalacja dedykowanych konkretnym celom filtrów specjalistycznych. Rozwiązanie przeciętne ze względu na cenę zakupu i bardzo mało komfortowe. Polega na zainstalowaniu zestawu różnych filtrów w wielu miejscach – np. filtra prysznicowego, filtra pralkowego, filtra zmywarkowego, filtra do wody spożywczej itd. Łączny koszt zakupu będzie się wahał od kilkudziesięciu złotych do około 800 zł w przypadku większej ilości punktów pobierania wody. Kosz eksploatacji powinien wynieść około 300 zł rocznie.

Niestety jest to bardzo niepraktyczne rozwiązanie – konieczność pamiętania o wymianach wkładów filtracyjnych w wielu filtrach i to w różnych okresach, po pewnym czasie stanie się udręką. Zaleta jest właściwie jedna – możliwość sukcesywnego nabywania kolejnych filtrów i uzupełniania instalacji wodnej o nie, bez potrzeby wydawania od razu więszej gotówki.

Do wad musimy jednak zaliczyć, nie zabezpieczania samych rur wodnych, przed osadzaniem się kamienia.

Blue Taste Theme created by Jabox